Opis metody

Można założyć, że dane wejściowe są reprezentowane przez zestaw n-wymiarowych wektorów . Wynik jest dwuwymiarową tablicą węzłów wyjściowych. Ta tablica staje się mapą danych w procesie uczenia. Każdy węzeł (neuron) jest reprezentowany przez n-wymiarowy wektor wag.

Rysunek 25.1. Struktura SOM

Struktura SOM

Dedykowany algorytm uczący został zaproponowany przez Teuvo Kohonena.

Dla każdego wektora uczącego :

  1. lokalizowany jest neuron najbliższy wejściowego wektora uczącego. Ten neuron nazywany jest zwycięzcą ( ):

  2. Do zwycięzcy przypisywane są wszystkie neurony które pozostają z nim w relacji sąsiedztwa. Zbiór wszystkich tych neuronów nazywa się sąsiedztwem.

  3. Wektor wag zwycięzcy jest aktualizowany w następujący sposób:

    gdzie jest współczynnikiem uczenia (ang. learning rate).

  4. Wektory wag sąsiadujące z sąsiedztwem zwycięzcy są uaktualniane zgodnie z formułą:

    gdzie jest funkcją która wylicza modyfikację współczynnika uczenia dla sąsiedztwa: bliższe sąsiedztwo powinno uczyć się więcej niż odleglejsze.

    Rysunek 25.2. Zwycięski węzeł w SOM

    Zwycięski węzeł w SOM

Każdy wektor uczący jest używany raz w każdej iteracji. W kolejnych iteracjach używane sąsiedztwo powinno się kurczyć, a współczynnik uczenia zmniejszać.

W systemie AdvancedMiner zaimplementowano trzy algorytmy LVQ: LVQ, LVQ21 i LVQ3: